Sorunlar Değil Zihniyet Kaybettirir: Dönüşmeden Çözüm Olmaz, Kurumsal Körlük, Büyük Resmi Görmek, farkındalık iz bırakır

Zihniyet Değişikliği ve Sorun Çözme

Albert Einstein boşuna demiyor: “Problemi ortaya çıkaran zihniyetle o problemi çözemezsiniz.”
E peki o zaman?
Sorun çözmek isteyenlere dürüstçe soralım: “Sizin zihniyetinizde ne değişti?”

Çünkü zihniyet değişmeden yapılan tüm toplantılar, atılan tüm imzalar, hazırlanan tüm raporlar… kusura bakmayın ama sadece “gürültü”dür.

Biz genelde puzzle’ın tek bir parçasına kafayı takıp, “Bu niye uymuyor?” diye kendimizi yeriz.
Ama puzzle tamamlanmaz.
Çünkü mesele parça değildir, bütün fotoğraftır.

Benim odağım her zaman büyük resimdir.
Olaylarla, kişilerle didişmek… hiç meziyetim değil.
Zihniyetin neyi barındırdığına bakarım. Çünkü o zihniyet zamanla olgunlaşır, konumlara göre şekillenir ve sonunda ya bir rahatlık üretir… ya da göz göre göre görmezden gelinen bir sorunu patlatır.

Ve evet, dönüşüm sancılıdır.
Zihniyeti yerleşmiş ortamlarda “sorun vardır” demiyorum ama… sorunlar çok güzel çıkarılır.
Hatta ustalıkla sahneye konur.

Savunmaya geçenler olur.
Değişime direnenler saldırıya kalkar.
Aynı hatayı üçüncü kez tekrarlayıp hâlâ “Benlik bir şey yok” diyen bile çıkar.
(İşte burada hiciv devreye giriyor ama onu da dozunda bırakalım.)

Tam olarak bu noktada devreye bir gerçek girer:
Dönüşüm, kimsenin menfaatine dokunmadan yönetilemez.
Ve menfaati rahatsız eden her hareket manipülasyon olarak paketlenir.

Bu yüzden çözüm odaklılık bir meziyet değil; bir zorunluluktur.

Mel Robbins’in 5 Saniye Kuralı burada harika bir reçete sunuyor:
“5-4-3-2-1” deyip harekete geçmek.
Ertelemeden.
Kişilere takılmadan.
Drama üretmeden.
Kaynağını değil, çözümünü konuşarak.

Çünkü gerçek şu:
Sorunlarla oyalanmak zaman kaybıdır.
Drama ile uğraşmak para kaybıdır.
Zihniyet değiştirmek ise yatırımdır.

O zaman soru basit:
Bugün çözmeye çalıştığınız sorun için…
Sizin zihniyetinizde ne değişti?