“Eğer yola çıkacaksan, hiç yola koyulmamışlardan akıl alma.” – Mevlânâ Bir odada toplanmışlardı. Masada…
View this on Instagram“Eğer yola çıkacaksan, hiç yola koyulmamışlardan akıl alma.” – Mevlânâ
Bir odada toplanmışlardı.
Masada fikir çoktu, cesaret azdı.
Herkes konuşuyor, kimse yürümüyordu.“Riskli…” dedi biri.
“Zamanı değil…” dedi diğeri.
“Bence biraz daha bekle…” cümlesi odanın en tecrübeli sesi gibi dolaşıyordu.Ama dikkat edince fark ettim:
Bu cümlelerin hiçbiri yoldan gelmiyordu.
Hiçbiri tozlu ayakkabılardan, düşülen yerlerden, yeniden kalkılan anlardan çıkmamıştı.Kurumsal hayatta da böyledir.
Yola çıkmak isteyenler genellikle yerinde sayanların fikir masasında durdurulur.
Çünkü yürümeyen, yürüyeni tehlikeli bulur.
Değişmeyen, değişeni huzursuz edici görür.Oysa yol, dışarıdan bakanlara karmaşa gibi görünür.
İçinde olanlar bilir:
Her adım bir öğrenme, her tökezleme bir yön düzeltmedir.Mevlânâ’nın sözü tam da buraya dokunur:
Akıl almak kötü değildir.
Ama aklı yoldan geçenlerden almak gerekir.
Yola hiç çıkmamış olanlar, seni ancak kendi durdukları yerde tutabilir.Bugün sormamız gereken soru şu:
Hayatımıza, kariyerimize, dönüşümümüze yön veren sesler…
Gerçekten yürümüş olanların mı,
yoksa hiç yerinden kalkmamış olanların mı sesi?Çünkü bazı yollar,
yalnızca yürüyene kendini açar.Farkındalık iz bırakır.
“Eğer yola çıkacaksan, hiç yola koyulmamışlardan akıl alma.” – Mevlânâ
Bir odada toplanmışlardı.
Masada fikir çoktu, cesaret azdı.
Herkes konuşuyor, kimse yürümüyordu.
“Riskli…” dedi biri.
“Zamanı değil…” dedi diğeri.
“Bence biraz daha bekle…” cümlesi odanın en tecrübeli sesi gibi dolaşıyordu.
Ama dikkat edince fark ettim:
Bu cümlelerin hiçbiri yoldan gelmiyordu.
Hiçbiri tozlu ayakkabılardan, düşülen yerlerden, yeniden kalkılan anlardan çıkmamıştı.
Kurumsal hayatta da böyledir.
Yola çıkmak isteyenler genellikle yerinde sayanların fikir masasında durdurulur.
Çünkü yürümeyen, yürüyeni tehlikeli bulur.
Değişmeyen, değişeni huzursuz edici görür.
Oysa yol, dışarıdan bakanlara karmaşa gibi görünür.
İçinde olanlar bilir:
Her adım bir öğrenme, her tökezleme bir yön düzeltmedir.
Mevlânâ’nın sözü tam da buraya dokunur:
Akıl almak kötü değildir.
Ama aklı yoldan geçenlerden almak gerekir.
Yola hiç çıkmamış olanlar, seni ancak kendi durdukları yerde tutabilir.
Bugün sormamız gereken soru şu:
Hayatımıza, kariyerimize, dönüşümümüze yön veren sesler…
Gerçekten yürümüş olanların mı,
yoksa hiç yerinden kalkmamış olanların mı sesi?
Çünkü bazı yollar,
yalnızca yürüyene kendini açar.
Farkındalık iz bırakır.
