Kurumsal Ormanda Hayatta Kalma Yarışı: Hamster Tekerleğinde İnsan Kalabilmek
Toplantılar, koltuk kapma refleksleri ve görünmez rekabet arasında modern ofis insanının evrimini mizah ve farkındalıkla okumak
Kurumsal Doğada Günümüz İnsanının Evrimi
Hayatta Kalmak mı, İnsan Olmak mı?
İnsanın fabrika ayarlarında “yaşamak” yazar; ister açık ofis olsun, ister toplantı odası… İşletim sistemimiz sürekli güncellenir: yeni yönetici, yeni vizyon, yeni yıl hedefleri… Tabii hâlâ Windows XP’de takılanlarımız da var, onları da nostaljik duygularla anıyoruz!
Ama işin matrak yanı şu: Hayatta kalmak için gösterdiğimiz refleksler, kurumsal dünyada çoğu zaman “her gün yeni bir yarış” formatında karşımıza çıkıyor. Sabahın köründe “en taze sandalyeyi” kapma telaşı, öğlen şirket kantininde sanki vahşi doğada avlanıyormuşçasına yapılan stratejik hamleler… Hepimizin içindeki küçük “timsah” fırsatını bulunca yüzeye çıkıyor. (Yani, hani o ‘son çörek’ kavgası var ya…)
Yine de insanı hayvandan ayıran sihirli çizgi başka bir yerde başlıyor:
Sadece hayatta kalmak değil, anlam arayışı… İçgüdülerle oradan oraya koştururken bir anda kendimizi “Neden koşuyorum?” diye sorgularken bulmak. Hamster’ın tekerleğinde dönüp durmak kolay; asıl mesele, arada bir tekerin dışına bakıp “Başka ne var?” diyebilmek.
Kurumsal hayat, insana harika bir gözlem alanı sunuyor. Ofiste yaşanan koltuk kapma oyunlarına, bitmeyen toplantı maratonlarına, dosya trafiğine takılıp kaldığımız anlar… Komik ama gerçek: Çok koşuyoruz, çok uğraşıyoruz, sonunda yine bir sonraki güne de iş bırakıyoruz. Ama işte, insan olmak biraz da bu absürtlüğü görüp kendini mizahla besleyebilmekte saklı.
O yüzden ben diyorum ki:
Her gün hayatta kalma telaşıyla koşarken, arada bir durup etrafa bakmak; sırf koltuğu kapmak için değil, kendini geliştirmek ve gerçekten anlamlı bir iz bırakmak için çabalamak da lazım. Hamster tekerinde dönerken bile gülümsemeyi, o döngüyü kendine komik bir hikâyeye çevirmeyi başaranlar; kurumsal ormanın gerçek evrilenleri bence.
Yani diyeceğim o ki ,
Ofisin “en hızlı koşan” hamster’ı olmak güzeldir, ama arada bir durup, koşunun amacını sorgulayabilmek daha güzeldir. İçgüdülerini terbiye edebilen, hayatına biraz mizah ve bolca farkındalık katabilen herkese selam olsun!
Hayatta kalmak güzel, ama insan kalmak şahane!
(Kurumsal teknik servise kendinizi “güncellemek” için başvurmaktan çekinmeyin.)
