Uncategorized
Keşfettikçe Yok Eden Bir Çağın İnsanıyız
Parayı kutsallaştıran, doğayı tüketen insanlığın en büyük keşfi belki de yok etmeden var olmayı yeniden öğrenmek.
“Son ırmak kuruduğunda, son ağaç yok olduğunda, son balık öldüğünde; beyaz adam, paranın yenmeyen bir şey olduğunu anlayacak.”
Bugün hâlâ Amerika’yı yeniden keşfetmeye, atomu tekrar parçalamaya ya da dinleri baştan tanımlamaya çalışıyoruz.
Ama aslında tek yapmamız gereken, doğru olanı yapmak.
O kadar basit, o kadar zor.
Keşfettikçe yok eden bir çağın insanıyız.
Sanki dünyaya, her şeyi bulup, ardından da tüketmeye programlanmış “yeni dönem Cyborgları” gibi davranıyoruz.
Ve belki de bizim keşfimiz tam olarak bu:
Yok etmeden de var olunabileceğini anlamak.
ÖFKEM BILE ÇOK YORGUN.
