Başkasına baktığınızda gördüğünüz, çoğu zaman kendinizsiniz. Bu farkındalığa ulaştığınız an, asıl yüzleşme başlar. Maskelerinizi…
View this on InstagramBaşkasına baktığınızda gördüğünüz, çoğu zaman kendinizsiniz.
Bu farkındalığa ulaştığınız an, asıl yüzleşme başlar.
Maskelerinizi elinize alın ve bir süre onlara bakın.
Sistemin sizi nasıl şekillendirdiğini, ancak o sistemin dışına çıktığınızda görebilirsiniz.
Peki maskelerinizden arındığınızda, sizden geriye ne kalacak?
Hâlâ vaktiniz varken sorun kendinize.
Çünkü statü ve unvanlarınızdan güç aldığınızı sandığınız her şey, bir gün elinizden alındığında; hayat, geriye kalanla devam eder.
Ve sonunda sizden geriye kalan, sahip olduklarınız değil
nasıl bir insan olduğunuzdur.
Unutmayın:
İtibar, siz öldükten sonra yaşamaya devam eden tek şeydir.
…
Ölüm gibi bir şeydi ama kimse ölmedi.
Çünkü bazı sonlar, bedeni değil; kimliği gömer.
Bir inanç ölür, bir hayal susar, bir “ben” daha hayatta kalamaz.
Her son, küçük bir ölümdür.
Alıştığın bir hayatın, tutunduğun bir rolün, sana artık hizmet etmeyen bir hikâyenin son nefesidir.
Ama her ölüm, aynı zamanda bir eşiktir.
Ve o eşikten sonra nasıl yaşayacağına, neyi arkada bırakıp neyi yanında taşıyacağına yine sen karar verirsin.
Bazı ölümler toprağa girmez, bilince düşer.
Ve insan, en çok orada değişir.
FARKINDA OLMANIZ DİLEĞİYLE..
ındalıkyolculuğu
Başkasına baktığınızda gördüğünüz, çoğu zaman kendinizsiniz.
Bu farkındalığa ulaştığınız an, asıl yüzleşme başlar.
Maskelerinizi elinize alın ve bir süre onlara bakın.
Sistemin sizi nasıl şekillendirdiğini, ancak o sistemin dışına çıktığınızda görebilirsiniz.
Peki maskelerinizden arındığınızda, sizden geriye ne kalacak?
Hâlâ vaktiniz varken sorun kendinize.
Çünkü statü ve unvanlarınızdan güç aldığınızı sandığınız her şey, bir gün elinizden alındığında; hayat, geriye kalanla devam eder.
Ve sonunda sizden geriye kalan, sahip olduklarınız değil
nasıl bir insan olduğunuzdur.
Unutmayın:
İtibar, siz öldükten sonra yaşamaya devam eden tek şeydir.
…
Ölüm gibi bir şeydi ama kimse ölmedi.
Çünkü bazı sonlar, bedeni değil; kimliği gömer.
Bir inanç ölür, bir hayal susar, bir “ben” daha hayatta kalamaz.
Her son, küçük bir ölümdür.
Alıştığın bir hayatın, tutunduğun bir rolün, sana artık hizmet etmeyen bir hikâyenin son nefesidir.
Ama her ölüm, aynı zamanda bir eşiktir.
Ve o eşikten sonra nasıl yaşayacağına, neyi arkada bırakıp neyi yanında taşıyacağına yine sen karar verirsin.
Bazı ölümler toprağa girmez, bilince düşer.
Ve insan, en çok orada değişir.
FARKINDA OLMANIZ DİLEĞİYLE..
ındalıkyolculuğu
